Ο Gianni Mantovani γεννήθηκε το 1950 στην Concordia (Μόντενα), όπου και ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνών της Μόντενα και στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια.
Σε ηλικία 17 ετών κέρδισε τον διαγωνισμό που οργανώθηκε μεταξύ των μαθητών των Ιταλικών Ακαδημιών Τεχνών στο Παλάτσο dei Musei στη Μόντενα και στη συνέχεια συμμετείχε, εκπροσωπώντας την Ακαδημία Καλών Τεχνών Μπολόνια, στην “Τρίτη Έκθεση Χαρακτικής” στο Εθνικό Γραφείο Εκτυπώσεων στη Φαρνέσινα στη Ρώμη.
Στα 23 του χρόνια ξεκίνησε να διδάσκει Ζωγραφική στο Καλλιτεχνικό Λύκειο Μπολόνια. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 η καλλιτεχνική του έρευνα στραφήκε προς την αφηρημένη τέχνη σε συντονισμό με τον κριτικό Giorgio Cortenova (διευθυντής της Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης της Βερόνα), ο οποίος θεώρησε την “Αρχαϊκή Αφηρημένη Τέχνη”, και τον παρουσίασε στην Πινακοθήκη της Ματσέρτα και στη Γκαλερί Civica της Βιτσέντζα. Αυτή την περίοδο παρουσίασε τα έργα του σε εκθέσεις με αφηρημένες συνθέσεις που γίνονται όλο και πιο λυρικές, με την επιμέλεια του Claudio Cerritelli (καθηγητή στην Ακαδημία της Μπρέρα), εκθέτοντας σε πόλεις όπως η Φλωρεντία, η Γένοβα, η Τεργέστη, η Βερόνα, η Ρώμη και η Σόφια (Βουλγαρία).
Το 1994 έγινε τακτικός καθηγητής “Ζωγραφικής” στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Μπολόνια, αφού κέρδισε τον εθνικό διαγωνισμό για τις Ακαδημίες Καλών Τεχνών, όπου οι καλλιτεχνικές επιδόσεις είναι καθοριστικές για την απονομή βαθμολογίας. Για αρκετά χρόνια υπηρέτησε ως Γραμματέας του Ινστιτούτου Ζωγραφικής. Το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε συμβόλαια για να διδάξει τα μαθήματα εξειδίκευσης SISS για μελλοντικούς καθηγητές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και Ζωγραφικής. Επί πολλά χρόνια συνεργάστηκε με τον Concetto Pozzati, ο οποίος είχε μία από τις πιο σημαντικές έδρες Ζωγραφικής στην Ιταλία.
Το 1994 συμμετείχε στις εκθέσεις “Cinderella’s Revenge” και “Spectacles”, μαζί με τους Armani, Ferré, Jean Paul Gaultier, Yves Saint Laurent, οι οποίες εκτέθηκαν παγκοσμίως, στη Γκαλερί Cristinerose στη Νέα Υόρκη, στη Lane Crawford στο Χονγκ Κονγκ και στις Smith’s Galleries στο Λονδίνο.
Τα έργα του δημοσιεύονται σε σημαντικά βιβλία σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όπως στο βιβλίο “Η Ζωγραφική στην Ιταλία – ο 20ος Αιώνας” των Enrico Crispolti και Carlo Pirovano, στο “Φιγούρες του 900”, και στο “Plexus Black Box” του Πανεπιστημίου La Sapienza της Ρώμης. Στο βιβλίο “Α σύμφωνα με την Τέχνη” για την τέχνη της Μόντενα του 19ου και 20ου αιώνα αναφέρεται: “Ο Mantovani θεωρείται ένας από τους πιο ζωντανούς και σύγχρονους καλλιτέχνες της ζωγραφικής της Μόντενα”. Στο βιβλίο “Το Πεδίο του Πολιτισμού στη Μόντενα” αναφέρεται ότι “Ο Mantovani είναι ένας από τους καλλιτέχνες που θα θυμούνται στο μέλλον”. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε σημαντικά περιοδικά και εφημερίδες, όπως οι Flash Art International, Giornale dell’Arte, Arte Mondadori, Segno, Juliet, Il Sole24ore.
Τα έργα του φυλάσσονται μόνιμα σε Μουσεία στην Ιταλία, όπως στα Μουσεία Civici Palazzo Buonaccorsi στη Ματσέρτα, στο Μουσείο Villa Croce στη Γένοβα, στο Museum in Motion στην Πιατσέντσα, και στο Μουσείο Magi του ‘900 στο Pieve di Cento (Μπολόνια).
Τη δεκαετία του ’90 ο Mantovani αρχίζει να ασχολείται με την Αφρικανική Τέχνη, και έργα από τη συλλογή του εκτίθενται σε Παρίσι, Γένοβα και Μιλάνο και δημοσιεύονται σε βιβλία και περιοδικά στη Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο και Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το ενδιαφέρον συμβάλλει σημαντικά στην επιτάχυνση μιας δημιουργικής στροφής, στην οποία τα νέα ζωγραφικά έργα φορτίζονται με απλές και φανταστικές εικόνες. Τοπία, λουλούδια και φύση απεικονίζονται μέσω πρωτογενών και βασικών μορφών, αντλώντας από μνήμες και μια ονειρική οπτική.
Διοργανώνονται εκθέσεις σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους: Παλάτσο delle Esposizioni στη Ρώμη (Fao World Food Summit), Γκαλερί Romberg στη Λατίνα, Γκαλερί Mazzocchi στην Πάρμα, Ινστιτούτο Πολιτισμού “Casa Cini” στη Φεράρα, Ινστιτούτο Ιταλικού Πολιτισμού στο Βερολίνο, Γκαλερί Δημοτική Angoulême (Γαλλία), Πανεπιστήμιο Παρεντζό (Κροατία), Κάστρο Pico di Mirandola, Μουσείο Civico Castelfranco Emilia, Πινακοθήκη Εθνική Μπολόνια, Παλάτσο d’Accursio στη Μπολόνια, Γκαλερί Unimediamodern στη Γένοβα, Πινακοθήκη Κάστρο Sforzesco στο Βιτζέβο.
Ο Mantovani αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο περιβαλλοντικά θέματα και νιώθει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν συνολικά τα προβλήματα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη, με τις υποστηρίξεις του FAI, του WWF και της Legambiente.
Έχει εκθέσει στο Ασουνσιόν (Παραγουάη), όπου ο Ιταλός Πρέσβης επέλεξε το έργο του Gianni Mantovani ως το αγαπημένο του.
Πρόσφατα συμμετείχε στην έκθεση για τα 250 χρόνια από την ιστορική βιβλιοθήκη Bocca του Μιλάνου (Γκαλερί Βιτόριο Εμανουέλε II).
Άλλοι που έχουν αφιερώσει κείμενα και κριτικές σημειώσεις περιλαμβάνουν τους: Renato Barilli, Mario Bertoni, Luigina Bortolatto, Maria Campitelli, Toti Carpentieri, Renata Casarin, Giorgio Celli, Claudio Cerritelli, Vittoria Coen, Diego Collovini, Giorgio Cortenova, Enrico Crispolti, Roberto Daolio, Gianfranco Ferlisi, Michele Fuoco, Armando Ginesi, Antonio E. M. Giordano, Walter Guadagnini, Massimo Mussini, Filiberto Menna, Nicola Micieli, Luigi Meneghelli, Marco Meneguzzo, Sandro Parmiggiani, Marilena Pasquali, Concetto Pozzati, Giuliano Serafini, Sandro Ricaldone, Matteo Vanzan.
Gianni Mantovani
Ο Gianni Mantovani γεννήθηκε το 1950 στην Concordia (Μόντενα), όπου και ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνών της Μόντενα και στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια.
Σε ηλικία 17 ετών κέρδισε τον διαγωνισμό που οργανώθηκε μεταξύ των μαθητών των Ιταλικών Ακαδημιών Τεχνών στο Παλάτσο dei Musei στη Μόντενα και στη συνέχεια συμμετείχε, εκπροσωπώντας την Ακαδημία Καλών Τεχνών Μπολόνια, στην “Τρίτη Έκθεση Χαρακτικής” στο Εθνικό Γραφείο Εκτυπώσεων στη Φαρνέσινα στη Ρώμη.
Στα 23 του χρόνια ξεκίνησε να διδάσκει Ζωγραφική στο Καλλιτεχνικό Λύκειο Μπολόνια. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 η καλλιτεχνική του έρευνα στραφήκε προς την αφηρημένη τέχνη σε συντονισμό με τον κριτικό Giorgio Cortenova (διευθυντής της Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης της Βερόνα), ο οποίος θεώρησε την “Αρχαϊκή Αφηρημένη Τέχνη”, και τον παρουσίασε στην Πινακοθήκη της Ματσέρτα και στη Γκαλερί Civica της Βιτσέντζα. Αυτή την περίοδο παρουσίασε τα έργα του σε εκθέσεις με αφηρημένες συνθέσεις που γίνονται όλο και πιο λυρικές, με την επιμέλεια του Claudio Cerritelli (καθηγητή στην Ακαδημία της Μπρέρα), εκθέτοντας σε πόλεις όπως η Φλωρεντία, η Γένοβα, η Τεργέστη, η Βερόνα, η Ρώμη και η Σόφια (Βουλγαρία).
Το 1994 έγινε τακτικός καθηγητής “Ζωγραφικής” στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Μπολόνια, αφού κέρδισε τον εθνικό διαγωνισμό για τις Ακαδημίες Καλών Τεχνών, όπου οι καλλιτεχνικές επιδόσεις είναι καθοριστικές για την απονομή βαθμολογίας. Για αρκετά χρόνια υπηρέτησε ως Γραμματέας του Ινστιτούτου Ζωγραφικής. Το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια του προσέφερε συμβόλαια για να διδάξει τα μαθήματα εξειδίκευσης SISS για μελλοντικούς καθηγητές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης και Ζωγραφικής. Επί πολλά χρόνια συνεργάστηκε με τον Concetto Pozzati, ο οποίος είχε μία από τις πιο σημαντικές έδρες Ζωγραφικής στην Ιταλία.
Το 1994 συμμετείχε στις εκθέσεις “Cinderella’s Revenge” και “Spectacles”, μαζί με τους Armani, Ferré, Jean Paul Gaultier, Yves Saint Laurent, οι οποίες εκτέθηκαν παγκοσμίως, στη Γκαλερί Cristinerose στη Νέα Υόρκη, στη Lane Crawford στο Χονγκ Κονγκ και στις Smith’s Galleries στο Λονδίνο.
Τα έργα του δημοσιεύονται σε σημαντικά βιβλία σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όπως στο βιβλίο “Η Ζωγραφική στην Ιταλία – ο 20ος Αιώνας” των Enrico Crispolti και Carlo Pirovano, στο “Φιγούρες του 900”, και στο “Plexus Black Box” του Πανεπιστημίου La Sapienza της Ρώμης. Στο βιβλίο “Α σύμφωνα με την Τέχνη” για την τέχνη της Μόντενα του 19ου και 20ου αιώνα αναφέρεται: “Ο Mantovani θεωρείται ένας από τους πιο ζωντανούς και σύγχρονους καλλιτέχνες της ζωγραφικής της Μόντενα”. Στο βιβλίο “Το Πεδίο του Πολιτισμού στη Μόντενα” αναφέρεται ότι “Ο Mantovani είναι ένας από τους καλλιτέχνες που θα θυμούνται στο μέλλον”. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε σημαντικά περιοδικά και εφημερίδες, όπως οι Flash Art International, Giornale dell’Arte, Arte Mondadori, Segno, Juliet, Il Sole24ore.
Τα έργα του φυλάσσονται μόνιμα σε Μουσεία στην Ιταλία, όπως στα Μουσεία Civici Palazzo Buonaccorsi στη Ματσέρτα, στο Μουσείο Villa Croce στη Γένοβα, στο Museum in Motion στην Πιατσέντσα, και στο Μουσείο Magi του ‘900 στο Pieve di Cento (Μπολόνια).
Τη δεκαετία του ’90 ο Mantovani αρχίζει να ασχολείται με την Αφρικανική Τέχνη, και έργα από τη συλλογή του εκτίθενται σε Παρίσι, Γένοβα και Μιλάνο και δημοσιεύονται σε βιβλία και περιοδικά στη Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο και Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το ενδιαφέρον συμβάλλει σημαντικά στην επιτάχυνση μιας δημιουργικής στροφής, στην οποία τα νέα ζωγραφικά έργα φορτίζονται με απλές και φανταστικές εικόνες. Τοπία, λουλούδια και φύση απεικονίζονται μέσω πρωτογενών και βασικών μορφών, αντλώντας από μνήμες και μια ονειρική οπτική.
Διοργανώνονται εκθέσεις σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους: Παλάτσο delle Esposizioni στη Ρώμη (Fao World Food Summit), Γκαλερί Romberg στη Λατίνα, Γκαλερί Mazzocchi στην Πάρμα, Ινστιτούτο Πολιτισμού “Casa Cini” στη Φεράρα, Ινστιτούτο Ιταλικού Πολιτισμού στο Βερολίνο, Γκαλερί Δημοτική Angoulême (Γαλλία), Πανεπιστήμιο Παρεντζό (Κροατία), Κάστρο Pico di Mirandola, Μουσείο Civico Castelfranco Emilia, Πινακοθήκη Εθνική Μπολόνια, Παλάτσο d’Accursio στη Μπολόνια, Γκαλερί Unimediamodern στη Γένοβα, Πινακοθήκη Κάστρο Sforzesco στο Βιτζέβο.
Ο Mantovani αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο περιβαλλοντικά θέματα και νιώθει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν συνολικά τα προβλήματα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση του πλανήτη, με τις υποστηρίξεις του FAI, του WWF και της Legambiente.
Έχει εκθέσει στο Ασουνσιόν (Παραγουάη), όπου ο Ιταλός Πρέσβης επέλεξε το έργο του Gianni Mantovani ως το αγαπημένο του.
Πρόσφατα συμμετείχε στην έκθεση για τα 250 χρόνια από την ιστορική βιβλιοθήκη Bocca του Μιλάνου (Γκαλερί Βιτόριο Εμανουέλε II).
Άλλοι που έχουν αφιερώσει κείμενα και κριτικές σημειώσεις περιλαμβάνουν τους: Renato Barilli, Mario Bertoni, Luigina Bortolatto, Maria Campitelli, Toti Carpentieri, Renata Casarin, Giorgio Celli, Claudio Cerritelli, Vittoria Coen, Diego Collovini, Giorgio Cortenova, Enrico Crispolti, Roberto Daolio, Gianfranco Ferlisi, Michele Fuoco, Armando Ginesi, Antonio E. M. Giordano, Walter Guadagnini, Massimo Mussini, Filiberto Menna, Nicola Micieli, Luigi Meneghelli, Marco Meneguzzo, Sandro Parmiggiani, Marilena Pasquali, Concetto Pozzati, Giuliano Serafini, Sandro Ricaldone, Matteo Vanzan.